Helden

Trage Tocht Helden

Helden, een klein plaatsje in Noord Limburg. Sinds 2010 is het één van de dorpen van de gemeente Peel en Maas. Peel en Maas is een samenvoeging van meerdere dorpen, dit een nieuwe fusie naam vanaf 2010 bestaande uit de gemeentes  Helden, Kessel, Meijel, Maasbree en de daarbij behorende dorpskernen.

De wandeling is 13 kilometer lang. Een fijne afstand voor mijn wandelmaatje Jesley. Lekker om dit halverwege de dag samen te doen. Op de website van Wandelzoekpagina heb ik de GPS gedownload. In deze tijd van het jaar is frisser waardoor ik het prettig vind om naar de route te luisteren en niet te hoeven kijken op een briefje. Verder vind ik dat met Jesley erbij ook een stuk prettiger.

Jesley, mijn wandelmaatje!

Ik parkeer de auto op de aangewezen plek in Helden, dichtbij de start van de route. Vanuit daar wandel ik al snel de Heldense Bossen in. Dit gebied is ongeveer 500 hectare groot en bestaat voornamelijk uit naaldbos. Een klein deel wordt gebruikt voor recreatie maar het grootste deel is een rustgebied voor allerlei soorten dieren met mooie wandel- en fietspaden.

Mooi natuurbehoud, de omgevallen boom ondersteunen zodat
het pad vrij blijft en de stam kan blijven waar die is.

Het bos ademt vocht uit. De bomen zijn klam en donker. Er liggen en hangen bomen over de wandelpaden. Zo voelt het als kruip door sluip door. De modderige paden zorgen ervoor dat we extra op moeten letten, uitglijden op deze paden is nu niet iets wat je wilt (je wordt er zo lekker smerig van).

In het bos zijn ook verschillende stuifzandduinen. In de weides komen we veel pony’s en Shetlands tegen. Jesley vind die erg leuk maar alleen van afstand. 

Stuifzandduinen in de Heldense Bossen

Dan herken je de herfst, een gigantische samengevoegde paddenstoel. Zo veel paddenstoelen samen, op en over elkaar. De doorsnee is zeker één meter.

Wanneer ik me verloop (de navigatie liet mij iets te vroeg afslaan) kom ik op een pad terecht die ik wel heel indrukwekkend vind. Ik maak hier foto’s maar de indruk weet ik niet vast te leggen zie ik als ik thuis de foto’s terug kijk. Die zijn dus nu alleen voor mijn eigen foto’s in mijn herinneringen.

Dit hoorde niet in de route maar was wel héél erg mooi.

Halverwege de wandeling kom ik op een lang recht stuk pad terecht langs het afwateringskanaal (Snepheiderbeek).  Hier horen we het water ook en komen we een “sluis” tegen. Dat zijn altijd de leuke plekjes vind ik. Eerst is het muisje stil en dan ineens een hoop gekletter van water.

Vanaf het water lopen we door Gruise Epper. Gruise Epper is een lange verbindingsweg. We wandelen verder langs de bosranden van de Keuperheide.

Gruise Epper komt voort uit de woorden “grieze” en “upper” Grieze betekend grijs, de kleur van het onvruchtbare stuifzand ter plaatse. Upper (een woord met Keltische wortels) staat voor hoog gelegen grond. Het ven ernaast werd later ook naar deze strook vernoemd ofwel het “Grieze Uppersven”.  

Smalle paden, veel kleur en een nat bos

Ook hier komen we pony’s tegen. We verlaten de bossen en gaan terug naar de auto. Jesley lekker moe en ik kijk terug op een mooie herfstwandeling.

Kijk hier voor meer foto’s
De route kun je hier downloaden
Hier kun je nog meer Trage Tocht wandelingen terug vinden

Wandelpin. Ga je mee verdwalen?….Ik weet de weg.

Getagd , , , , .