Pieterpad route 16 Millingen – Braamt

De vorige route was druilerig, deze dag was het druilerig en heel erg winderig. Vooraf hadden we gekeken hoe het met het veer was omdat we al snel na de start de Rijn zouden moeten oversteken.
Vanwege de oversteek van de Rijn en het feit dat wij nog steeds met de auto’s naar het begin- en eindpunt rijden hadden we besloten om te starten na de oversteek.
Dit scheelde ons veel reistijd en gaf ons meer zekerheid vanwege de onzekerheid van het veer.

Helaas konden we dichtbij het veer geen parkeerplaats vinden dus waren we genoodzaakt om de auto in het “centrum” van Tolkamer te zetten. Dat betekende dat we plattegrond 1 van deze route uit het boekje al hadden gehad voor we waren gestart. Dat deel gaan we zeker nog een keer lopen maar voor deze dag was dit zo goed.

Na het parkeren lopen we naar de rijn waar we de eerste Pieterpadjes al zien. We kijken eerst even rond voor we verder gaan. Het is druk op de rijn maar we waaien bijna weg. Omdat we een hele lange weg lang de rijn moeten lopen kunnen we even bijkletsen want de route is daar redelijk saai. De regen en de wind maken het niet gezelliger, we hopen dan ook snel van de dijk af te kunnen.

Dan is het punt dat we via een trap de dijk verlaten. Onderaan de trap zien we een bordje, dat verteld ons dat we al meer dan 200 kilometer hebben gelopen, leuk weetje deze ochtend.
Het verteld ons ook dat we daar nog 284 kilometer naar Pieterburen moeten wandelen. We zijn dan ook nog niet op de helft.

In Spijk lopen we langs een kerk die mooi symmetrische is. Ik houd van symmetrie, deze valt mij dan ook direct op. De omgeving waar we wandelen staat bekend om zijn steenovens. Dit zie je terug in Spijk. We passeren een oud steenkoolwagentje en een monument ter nagedachtenis aan het Steenovenvolk van weleer.

Bij wandelpad “de Wild” wandelen we over een metalen brug om verder te gaan onder een spoortunnel. Deze tunnel gaat onder het spoor door welke verbinding heeft met de Betuwelijn.

We wandelen Duitsland in en komen langs een mooie kerk. Hier zien we ook een zuil die er op wijst dat de Pelgrimstocht naar Santiago hier langs komt. Voor mij weer een moment om zeker te weten dat dit in 2020 mijn doel wordt. Ik wil dan van Porto naar Santiago lopen (en twijfel nog tussen de luxe versie (een verzorgde reis met bagagevervoer) of met een rugzak van pelgrimsherberg naar pelgrimsherberg).

We komend langs het blotevoetenpad en komen dan al snel weer terug in Nederland. Volgens mij is dit nu de laatste keer dat we grensoverschrijdend wandelen.

In het Pieterpadboekje verlaten we nu het groene gedeelte (de Gelderse Poort) en gaan we verder in het blauwe gedeelte (Achterhoek, Liemers en Montferland). Het blijft winderig en ook de regen meld zich weer als we aankomen bij het uitzichtpunt. Ik besluit om beneden te blijven, mijn zus gaat wel naar boven. Ik krijg het koud van het stilstaan, ik besluit dan ook om niet naar boven te gaan en lekker verder te wandelen.

Het laatste stuk genieten we vooral van de natuur en praten we alvast over de volgende route, Braamt naar Zelhem.

Getagd , , , , , , , , , .